ငွက္ကေလးေတြဟာ
လင္းေ၇ာင္ၿခည္အစပ်ိဳးကတည္းက
သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္နဲ ့ နံနက္ခင္းအလွကို ဖြင့္လွစ္ၾကတယ္....
ဘ၀ဆိုတဲ့စကားလံဳးကိုမသိေပမယ့္လဲ
က်ယ္ေၿပာလွတဲ့ ကမၻာၾကီးမွာ
၀မ္းစာအတြက္ ရွာေဖြၾကရတယ္....
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို မသိေပမယ့္လဲ
အခ်ိန္တန္ေတာ့ အကိုင္းထက္မွာ
ႏွစ္ကိုယ္တူၾကည္ၿဖဴစြာနဲ ့နားခို
ၾကည္ႏူးစဲပါ....
မိသားစုဆိုတာ မသိေပမယ့္လဲ
ေနညိဳလို ့အခ်ိန္တန္ အိမ္ၿပန္တဲ့ခါဘ၀ရဲ့အေမာေတြ ေၿပေပ်ာက္ေစမယ့္
ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ အၿပည့္နဲ ့
အသိုက္ၿမဳံေလးက ၾကိဳဆိုစဲပါ.....
ငွက္ကေလးရယ္ ေရာင္နီလာတဲ့အခါ
အားအင္အသစ္နဲ ့ အေတာင္ကိုၿဖန္ ့ခဲ့ၿပီ
ေန ့သစ္ေတြကို အထီးမက်န္ဖို ့
ေမတၱာရိမ္ၿမဳံေလးလဲ ရိွခဲ့ၿပီ
ဘ၀ရဲ့သမိုင္းသစ္မွာလဲ
မ်ိဳးဆက္ေတြနဲ ့ေရးခဲ့ၿပီ
ၿပီးၿပည့္စံုတဲ့ ဘ၀အိမ္ေလးကို
ဖန္တီးႏိုင္ခဲ့ၿပီ.....
ခုေတာ့....ငါ့မွာေလ....
(မေနာခ်ီခ်ီ)
